۹۳/۰۷/۱۸

201406272744 - Copyسید عزیز رودبندی فوق لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی است . اهل دزفول و متولد سالهای پایانی دهه ی پنجاه خورشیدی مجموعه قدم اول را انتشارت معظم شیراژه با نظارت و ترجمه ی ایشان در چند جلد به مرور به بازار کتابهای فلسفه و ادبیات عرضه کرده و خواهد کرد . نیچه نخستین کتاب این مجموعه است که به شکل پاکیزه و با حساسیتهای خاص در ترجمه به اهل فن ارائه شده است . کتاب نیچه برخلاف آثار متقدم که برخوردار از نثر و ترجمه ای خشک و بی روح و فنی هستند . مصور و دارای نثری روان و همه فهم است و علی رغم آنکه موضوعی غامض را در دستور دارد اما به مدد ترجمه ای خوب شیرین و جذاب است . لارنس گین و کیتی چان نویسندگان این کتاب از پژوهشگران و نویسندگان کتب دانشگاهی اند که رودبندی همتای ایرانی آنها دست به ترجمه ی اثر محققانه ی آنها زده است . کتاب نیچه در ۱۷۶ صفحه و به قیمت ۸۵۰۰ تومان در کتابفروشی ها عرضه شده است . طرح روی حلد آن اثری زیباست از کاسپار داوید فریدریش نقاش قرن نوزدهم آلمان . در پشت جلد متن کوتاهی در معرفی نیچه و این کتاب هست که دعوت می کنم بخوانید :10620579_271000366428403_3067019675185863974_n

فریدریش ویلهلم نیچه بی‌تردید یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین اندیشمندان یک قرن و نیم اخیر است. او فیلسوف خواست زندگی و خواست قدرت است. زیگموند فروید بنیان‌گذار روانکاوی دربارۀ او گفته است: “نیچه به درجه‌هایی از درون‌بینی دست یافت که هرگز کسی به آن دست نیافته و نخواهد یافت …. و نیز به چنان معرفت درخشان و هوشمندانه‌ای از خویش دست یافته که هیچ کسی نمی‌تواند به این حد از معرفت دربارۀ خویش نائل آید”. آثار او بسیار مشکل و اغلب متناقض و مبهم است. هیبت و عظمت اندیشۀ او به حدی است که مارتین هایدگر یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان قرن بیستم در روزهای پایانی عمر خود بارها گفته است: “نیچه کمر مرا خرد کرده است”. نازی‌ها از آثار او به سود خود بهره‌برداری کردند، اما با وجود این نیچه ظهور اگریستانسیالیسم، روانکاوی، واسازی و پست‌مدرنیسم را به وضوح پیش‌بینی کرده بود. او استاد پاسخ‌های دندان‌شکن و گزین‌گویه‌های فلسفی است.

نیچه تراژدی را صورت جدیدی از آگاهی زیبایی‌شناختی می‌نامد تا نشان دهد که نگاه تراژیک زندگی فقط شیوه‌ای برای تفکر دنیا نیست، بلکه در ابتدا شیوه‌ای از ادراک دنیاست و فقط موسیقی می‌تواند ما را به این درک رهنمون کند.

نیچه بهترین نمونۀ معاصر بینش تراژیک را در اپراهای دوستش ریشارد واگنر یافت که به همراه اندیشه‌های شوپنهاور در سال‌های پیش رو به عنوان وسیلۀ نشر فلسفه‌اس عمل می‌کرد.

آنچه نیچه را از کانت متفاوت می‌کند، اعتقاد به «شدن» است. لزوم دنیای ثابت و عیرزمانمند در کل بی‌معناست؛ دنیای ثابت و غیرزمانمند فقط به دلیل “بیزاری جستن از واقعیت‌ است”. کانت در فلسفۀ اخلاقش مرتکب خطای بزرگ‌تری می‌شود که دستور مطلق مشهور خود را نظریه‌پردازی می‌کند. نیچه این را تعصب‌گرایی می‌داند. این “غریزۀ یزدان‌شناس” کانت را نشان می‌دهد. “چه چیزی شخص را سریع‌تر از این ویران می‌کند که مانند آدم ماشینی وظیفه‌شناسی بدون ضرورت درونی، بدون انتخاب عمیق فردی و بدون شادی، فکر و احساس کند؟ … فضیلت باید نوآوری خود ما و شخصی‌ترین دفاع و ضرورت ما باشد”.

این موضوع نیچه را به نقطۀ اساسی هدایت می‌کند. اخلاق نمی‌تواند بر اساس خرد ناب استوار شود یا اگر چنین باشد، دلیل من نمی‌تواند با دلیل شما یکی باشد. سرانجام نیچه پرسش معرفت را با اخلاق یکی می‌کند.

تنوع فکری نیچه اغلب با به‌کارگیری استعاره، تشبیه و تمثیل‌های پندآمیز، سبک ادبی غنی و موجزی پدید می‌آورد. او آگاهانه از بحث‌های عمیقی دوری می‌کرد که نشانۀ بارز ذهن آکادمیک و فضل‌فروشانه‌ای می‌دانست که در امتداد کوره‌راه‌های تنگ و باریک آهسته به کار طاقت‌فرسای جستجوی حقیقت‌های مطلق و دستگاه کلی ایده‌ها می‌پردازد.


  1. با سلام؛
    من چند سال پیش دانشجوی آقای رودبندی بودم.
    واقعا تمام حرکات و سکنات ایشان، آمیخته با علم و ادب بود و واقعا کم یابند اینگونه اساتید.
    خداوند حفظشون کنه.
    و دعا میکنم بیشتر از گذشته موفق باشند.

پاسخ دهید

معرفی کتاب
Copy of 1_0007
تبلیغات