۹۱/۰۳/۲۰

شما را نمی دانم اما «هفت تیر های چوبی» ساخته ی شاپور قریب برای من یاد آور خاطرات زیبایی است . نمی دانم دقیقا چه سالی اما فکر می کنم دمدم های انقلاب بود شاید.  که از تلویزیون چهارده اینج سیاه و سفید توشیبامان دیدمش و سخت مجذوبش شدم و حالا پس از گذشت سالها هنوز تصویر روشنی از آن در ذهنم نقش بسته است .هفت تیر های چوبی محصول سال ۵۴ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است و داستان تعدادی از بچه های یک ایستگاه قطار در شمال را بازگو می کند که برای اولین بار تلویزون به خانه هایشان می آید و آنها فیلمهای وسترن آمریکایی را می بینند و بعد سعی می کنند ادای هنرپیشه ها را در بیاورند . دختر رئیس ایستگاه را می دزدند (البته خودش می خواهد که دزدیده شود !) و با یک ترن کوچک فرار می کنند و آخرسر تصادف و بیمارستان و …

فیلم نگاه تربیتی ، اجتماعی و انتقادی دارد مثل اکثر فیلمهای تولید کانون. بازی عالی بچه های توی فیلم بی نظیر است و از همه مهمتر موسقی اسفندیار منفرد زاده که یک پای کار است و شنیدنی و لذت بخش .

چند سال بعد در بحبوحه ی جنگ و سالهای ممنوعیت ویدئو و رد و بدل کردن قاچاقی کاست های ویدئو در یکی از شبهای دور هم نشینی روزگار نوجوانی و جوانی یکی از فیلمهایی که مجبور بودیم تا صبح نگاه کنیم! ممل آمریکایی بود . این فیلم هم محصول سال ۵۴ است و با همان نگاه انتقادی شاپور قریب نسبت به هجوم فرهنگ غرب و اشتیاق کاذب ایرانی ها نسبت به مظاهر جذاب آمریکا ساخته شده بود البته آن روز ها این فیلم برای جوانان جذابیتهای دیگری هم داشت از جمله بازی بهروز وثوقی و گوگوش و صحنه های استخر رفتن و …

سال ۶۵ سال نوستالژیکی است از جهاتی. جامعه از التهابات جنگ انباشته است و جو عاطفی مردم متاثر از رخدادهای اجتماعی رنگین و شکننده . در سینما بهمن دزفول بود که (بگذار زندگی کنم) شاپور قریب را دیدم مهدی هاشمی و افسانه ی بایگان ستاره های آن سالهای سینمای ایران بازی تاثیر گزاری داشتند و من برای اولین بار در سالن تاریک سینما گریه کردم و تا وقتی از سالن بیرون آمدم چشمهایم خیس بود و تند و تند پاکشان میکردم تا کسی نبیند …

دو روز پیش اما خبر درگذشت شاپور قریب را که می خوانم و به خاطراتم رجوع می کنم می بینم بی آنکه خواسته باشم و توجه کرده باشم « قریب » در دوره هایی تاثیر گزار با من بوده است . شاپور قریب هیچگاه در صدر اخبار سینمای ما نبود اما در سکوت و کم خبری فیلمهای تاثیر گزاری در سینمای ما به یادگار گذاشت خصوصا فیلمهایی که در کانون ساخت فیلمهایی با رویکرد تربیتی و آموزشی که از قضا فیلمهای خوش ساخت و لطیفی هستند . برای روح بزرگ او طلب آمرزش دارم و به روان او درود می فرستم



پاسخ دهید

معرفی کتاب
Copy of 1_0007
تبلیغات